Veranda

Vandaag heb ik de spulletjes die ik in het zicht had staan en bestemd zijn voor de veranda eens neergezet voor een idee.
Nou dat is toch wel een behoorlijk volle veranda aan het worden.

Maar eerst terug naar het dak. Met Krin tijdens ons knutseluurtje heb ik het over het dak gehad.
Waar onze knutseluurtjes al niet goed voor zijn.
Ik ben er uit wat ik ga doen.
Op het dak zaten daksingles, die wel een mooie ronding hebben, maar erg ongelijkmatig zijn. Het werd een lelijk dak. Niet echt de bedoeling.
Nu gaat er nog een rand van het dak af. Makkelijker inkijken, past ook het dak op de plek waar ik het hebben wil.

De rand die eraf gaat zit ongeveer in het midden van de  penstreek en de onderkant. Wel in deze vorm.
Als dakbedekking doe ik er mos op. Dat heb ik voldoende dus dat 'probleem' is opgelost.

Nu ik al veel van de miniaturen op gezocht heb, krijg ik een beeld van wat er al aanwezig is voor de veranda.
Ik heb een aantal foto's gemaakt.

De linkerzijkant.

Het tuinscherm heb ik ooit gemaakt toen ik nog lid was van de minimaniakken, een ws van Bibian's.

Daar heb ik toen ook wat lood figuurtjes bij gemaakt, futuristische, dus alles mag.

Het tuinzitje, met de grote vogelkooi ( die ik liever laat hangen) een champagne fles, een mok met de T erop en 2 eierdopjes met een ei en een vaasje bloemen.

De rechterkant bij de ingang van het schuurtje.

De ligstoel, een swap van Paula. De buxus en zonnebloemen zijn zelfgemaakt net als de akelei.

Op de stoel bij de tafel staat een loden beeldje van VaRia.

Op de voorgrond een gieter, gekregen tijdens de laatste OLMC DAG.

De rechterkant voor het schuurtje.

Het bankje , de etagère en de vogelkooi zijn zelfgemaakt.

De plantjes op en naast de etagère en het bankje zijn zelfgemaakt.

Het vaasje met bloemen, de krans en de dakpannen ook.

Het mandje op de bank is door Krin gegeven tijdens een OLMC DAG.

Het totale overzicht.

Ik heb nog meerdere plantjes liggen en wat andere dingen of ik alles ook ga gebruiken weet ik niet.

Als het dak er bij is, hang ik daar de grote vogelkooi aan, de windgong die ik nog heb liggen net als de hangingbasket 

Voor in het schuurtje heb ik op dit moment niet zo heel veel, nog wel een fietsje en step.

Op de voorgrond zijn ook nog de beeldjes te zien die we tijdens een ws van de OLMC gemaakt hebben onder leiding van Jody. Ook die krijgen een plaatsje, misschien dat ik de ondergronden daarvan iets verklein, zodat ze er beter op passen.

Op de tafel komt als de vogelkooi daar weg is, lekkers, weet nog niet precies wat,  misschien nog wat kaarsen. De dakpannen komen aan de muren, net als een krans die ik nog heb liggen.

Ik heb nog een voederplank, meesbollen, nestje. Kortom de vogels komen niets te kort. Honden en katten hebben het slechter.

De bloemen en planten die ik nog heb liggen zijn 7 ws. Ik heb ze bekeken en eerst gedacht ik zet ze er niet bij, maar ik doe het wel. 

Er zitten echt leuke tussen, oftewel nog aan het maken van bloemen en planten. 

Een volle hoek zal dat worden.

Ik wil nog wel iets van verlichting,  maar het kan ook zomaar zijn dat ik dat toch niet doe.

Eén van de redenen waarom ik mee ging doen met dit jaar project was dat ik zoveel mogelijk van mijn miniaturen kon gebruiken die ik al had liggen. En dat is toch goed gelukt denk ik zo.

Er staat nog niets vast op deze foto, ik kan nog alle kanten heen, dacht ik.

Maar met het verzetten van de miniaturen kwam ik toch al snel tot de ontdekking dat de mogelijkheden beperkt zijn.

Wordt vervolgd.

Groetjes Thea

Dickens

Afgelopen zondag hebben we er weer aan zitten werken.
Het Dickens project.

Er zijn periode's dat we er gewoon niet toe komen, of er geen zin in hebben. Moet je ook nooit iets doen aan dat soort dingen, want dan gaat het mis.

We hebben zondag eens zitten rekenen, hoeveel vrije dagen er nog zijn tot de vakantie.
Klinkt heel royaal, dat realiseer ik me. Maar in het ploegenrooster van manlief zitten drie vrije dagen om er daarna weer vrolijk tegenaan te kunnen.

We hebben samen nu eens gekeken hoever we willen komen voor het eind van het jaar.
Klinkt ook royaal, maar eigenlijk beginnen we het ook wel een beetje zat te worden.
Er is heel veel materiaal in huis, dus gewoon doorgaan is geen enkel probleem, tenminste...........
Maar het dagelijks leven eist ook tijd op.

Zondag heb ik weer een popje aangekleed.
Deze keer zijn de kleuren wat vrolijker, maar die worden nog smerig gemaakt. Ook voor deze man heb ik nog geen haar op zijn hoofd gemaakt.
Dat doe ik bij alle popjes pas op het eind. Ook omdat het veel rommel geeft, en dat is er al genoeg tijdens het werken met het project.

De beiden handjes moest ik opnieuw maken, die waren gebroken........helaas.

Heel vervelend vind ik............ik trap er iedere keer weer in. Het patroontje zoeken en uitknippen op papier.

En inderdaad...............niet passen. Dus ook hier heb ik het jack drie keer moeten maken.

En ik ben het dan ook redelijk tot ernstig zat als het weer verkeerd gaat. De broek ging gewoon van zelf.

In het begin van de avond heb ik nog even de twee door ons gekochte kinderwagens bekleed.

Aangezien het toen allemaal niet het mooiste was, heb ik ze beiden weliswaar in een wat donkerder kleur bekleed, maar wel met zachte stof, een sjaal en een stukje van een sweater. Beiden ook nog een passende kleur laken erbij.

Bij deze wagen komt een gegoede familie. Die dames en heren die vroeger wel die lekkere boterhammen konden kopen en vervolgens langs de bedelaars liepen en hen niets gaven.

Zo'n stel. 

De andere is voor een minder bedeelde familie.

Niets geen bescherming tegen de zon, regen of sneeuw op de baby, of de moeder moest zelf bedenken dat ze er nog wel iets over de kap kon leggen, maar of dat zoiets er dan weer was??

Wat deze wagen dan wel weer heeft............een kap die kan kantelen.

Kan ook weer grote voordelen hebben toch?

De resultaten van mijn werkzaamheden van zondag.

Ik moet nog wel iets bedenken voor deze man, zijn houding, iets in zijn handen?

In ieder geval wordt het felrood nog smerig, maar waarvan??

Ik heb voor drie baby's de lijfjes klaar liggen, dus ik kan vooruit. Kinderwagens vullen.

Als je zegt dat je er samen aan werkt is het wel de bedoeling dat er ook vorderingen te zien zijn van het werk van manlief toch?

Die zijn er.

De steentjes van eierendozen zijn weer een stukje verder gekomen. Het huisje schiet op.

Het overzicht van beiden huizen naast elkaar.

De rechter buitenkant hoeft niet bewerkt te worden.

Er komt direct een smal huisje tegenaan. Dus dat scheelt bij het maken van de volgende.............maar eerst moet dit huisje af zijn.

Wordt vervolgd.

Groetjes Thea

Veranda

Gisteren hebben Krin en ik eerst zitten overleggen. Er was toch een ws beertjes?
Waar is die nu, heb jij hem? Nee geen van twee. Patroontjes wel maar verder. Dus ga ik zelf proberen de beertjes in elkaar te zetten.

Maar ik wilde wel iets doen in de korte tijd van 2 uurtjes.
Na even denken en zoeken ben ik op een vogelkooitje gestoten. Van Jane Harrop, ik had daar al de 1:12 versie van gemaakt.
Maar de 1:24 versie lag er nog. Dus die heb ik gistermiddag in elkaar gezet. De 1:12 versie had ik bewerkt, dat wilde ik niet met de 1:24. Dus ik was redelijk snel klaar.

Verder had ik via marktplaats voor miniaturen een envelop gekocht met verrassingsinhoud.
Daar zaten ook mezenballen in. Ook leuk om te gebruiken. Die heb ik bij het vogelkooitje gelegd.
Weer een leuke vulling. Het vogelkooitje komt op de etagère te staan.
Het eerste werkstukje voor de etagère.

Het vogelkooitje van bovenaf.

En nog één van de voorkant.

Ik had eerst nog bedacht om eitjes in de kooi te leggen, er zat namelijk ook nog een nestje met eieren in de enveloppe, maar misschien leg ik die nog wel zo op de veranda.

Maar om nu het hele nestje erin te leggen, vond ik ook zonde, je ziet er dan niet veel van.

Nestje met eieren kun je overal vinden nietwaar, zolang er vogels zijn, zijn er eieren.

Groetjes Thea

Muziekstandaard OLMC Maart 2012

Het is zover.
Af. Weer een klein projectje wat van de lijst af kan.
Het was best een pittig klusje, maar het resultaat is er ook naar, vind ik dan.

Juf Paula heeft er een hele mooie maar pittige workshop van gemaakt en ik heb er veel van geleerd.
Wat je kunt doen om het makkelijker te maken, bijv gewoon niet maken, maar ook welk hout en dergelijke.

Zelfs het aanzetten van de pootjes was nog opletten.
Zonder dat je het in de gaten hebt, heb je al snel de neiging om de standaard in vieren te delen, dus dat is toch even opblazen.
Maar het is gelukt, drie pootjes verdeeld zijn netjes verdeeld.

Op naar de volgende ws!

Groetjes Thea

Veranda

De etagère is af.
Het heeft heel wat bloed, zweet en tranen gekost, maar het is af.
Manlief heeft heel wat uren besteed om te proberen mij de kunst van het solderen zo duidelijk mogelijk uit te leggen.
Ondanks alles........helaas ik ga dit nooit meer doen.
De eerste deeltjes vond ik leuk, ook omdat het best goed lukte en het gaf een fijn gevoel.
Een techniek onder de knie proberen te krijgen die best lastig is en waarvan je weet dat je er zulke mooie dingen mee kan maken.

Daarna werd het zo'n giga ramp met steeds weer los moeten solderen, dat ik de neiging had het in een hoek te gooien.
Maar ja, dat doe je niet vanwege de breekbaarheid.
Uiteindelijk hebben we samen besloten dat ik de kleinste deeltjes aan manlief zou overlaten.
Zodat ik alleen de grotere stukjes hoefde te doen.
Na heel wat uurtjes is dat ook niet gelukt.
Manlief heeft toen zelf de soldeerbout maar ter hand genomen en me wel gevraagd: ALSJEBLIEFT, zoek nooit meer iets met solderen op. Het is niet mijn ding, mijn hobby. Ik heb het geleerd, omdat het moest, maar echt dit is niet mijn ding.
Ik maak hem nu zo goed mogelijk af voor je,zodat je toch de etagère hebt maar of het nog wat wordt?
Manlief zijn conclusie na het bekijken van zijn werkstuk. Dit is niet mooi, zet er zoveel mogelijk op/tegen/naast zodat niet opvalt hoe het geworden is.

Toch komt hier de foto.
Ook al is de etagère niet geworden zoals we wilde hoopte, ik ben wel blij dat ik hem heb. En ik ga nu op zoek naar de plantjes en dergelijke die ik er op wilde hebben. Uiteraard ook de vraag of ik er tegen aan en bij wilde zetten ga ik beantwoorden. Want na het werk wat er door manlief aan is gedaan heeft hij dat wel verdient.

Krin, al je tijd en energie in de ws heeft niet het gehoopte resultaat opgeleverd, voor mij dan.
Helaas.

Alle kleine deeltjes zijn keurig op maat afgeknipt al lijkt het op de foto helemaal niet zo.
Maar... ik ben er toch blij mee.

Groetjes Thea

Muziekstandaard OLMC Maart 2012

Nadat ik de laatste keer met Krin bezig ben geweest met onze projectjes, heb ik nu de onderdelen allemaal liggen voor de muziekstandaard. Nu nog in elkaar zetten.

Maar ik vind dat ik niet mag klagen.
Ik heb de pootjes van Balsahout gemaakt. Een langwerpig stukje hout en na het tekenen van het pootje, net zolang vijlen tot ik de juiste vorm had. En dat dus drie keer.

Ik had eigenlijk slim moeten zijn en de pootjes gelijktijdig te maken, niet gedaan dus.

Ook al heb ik dan drie keer een pootje gemaakt......het resultaat is volgens mij niet verkeerd.

Of ik het nog beits of verf.........dat weet ik nog niet.

Hangt ervan af. Staat het zo ook in de winkel of net niet.

Wordt vervolgd.

Groetjes Thea

Muziekstandaard OLMC Maart 2012

Gistermiddag hebben Krin en ik weer een poosje on-line aan de mini gezeten.
Deze keer niet hetzelfde...........Krin het jaarproject en ik de muziekstandaard.

Paula heeft deze workshop gegeven.
Al langer geleden ben ik met deze workshop begonnen, wel of niet elegant.
Wel hield in dat ik hulp nodig zou hebben, niet hield in dat ik het helemaal zelf zou kunnen doen.
Gewoon strakke poot, strakke steun voor de bladmuziek en simpele poten voor onderdaan.
Maar.............elegant is ook wel leuk.

Na lang denken heb ik besloten om manlief toch lief aan te kijken.
Hij heeft voor mij op een avond in een half uur voor hij ging werken, even een stukje hout en grove tekening gemaakt op dat hout. Op het werk de draaibank gebruikt en klaar was hij.
Bij thuiskomst lag er op mijn ontbijtbordje een standaard, met allemaal zwarte vegen.
De rest is voor jou..........en dat was een aardig karwei. Ik heb aardig wat uurtjes zitten schuren en vijlen om de mooie draaiingen erin te houden en krijgen.

Maar toen moest ook de steun, je kunt niet een mooie poot, en dan een eenvoudige bladmuziek steun.
Dat heeft heel wat meer moeite gekost. Voor beiden, manlief zag het niet zitten en eerlijk gezegd had ik zoiets van joh............laat liggen doe ik hem toch niet.
Jammer van de poot, maar daar komt vast nog wel eens een bestemming voor.

Nee, de steun moest gebeuren, dus uiteindelijk is er al weer een tijdje geleden door manlief een zaag ter hand genomen en heeft hij de steun voor mij gezaagd.
De afspraak met Krin, werd dan door haar, dan door mij verzet.
Dus ja, hij bleef liggen.
Gisteren heb ik zelf een pootje gemaakt.
Vergeten dat je met zoiets gewoon beter alle drie de pootjes op elkaar kunt plakken zodat je ze gelijk alledrie in dezelfde vormen krijgt, maar helaas dat ben ik vergeten.
Eén pootje is eraf........nu nog twee of drie te gaan.
Héél slim heb ik dit met balsa hout gemaakt, het stukje balsa heb ik was ruimer gesneden, vervolgens heb ik het voorbeeld getekend op het hout en ben aan de gang gegaan met wat vijltjes en uiteindelijk schuurpapier.

Zo moet de muziekstandaard er ongeveer uit komen te zien.

Nog twee pootjes, en een latje voor bij de bladmuziek, dan moet er nog een kleurtje op......kortom... het gaat opschieten.

Groetjes Thea

Veranda

Gisteren hebben manlief en ik samen aan de etagère gewerkt.
Ik had alles klaar gelegd, per laag, maar werd toen ineens erg huiverig van dat warme soldeerapparaat.
Nu heb ik altijd gezegd dat samen met manlief aan een project werken vaak geen succes is, dus had ik er bedenkingen bij.
En eigenlijk ook best veel.
Het samenwerken aan een project is eigenlijk alleen bij de kleine dingen, zoals het solderen of iets met hout waar ik niet uitkom. Grotere dingen zoals het straatje is geen probleem.

Maar goed, momenteel moet hij leerling monteurs ook wel het een en ander bijbrengen, al moeten die het helemaal zelf doen, dus de instelling is anders geworden.
Voor mij had hij dus gisteren wel de rust om te helpen.

Veel hebben we niet gedaan. Alleen de grote standaards zijn klaar en dat was al een klus op zich.
We hebben van de bovenste laag twee stukjes vast zitten aan elkaar en de rest moet nog.

Vanavond zetten we de twee laatste stukjes er samen aan en dan kan de bovenste laag er op.
Omdat ik toch wel moeite heb met de derde hand, ik heb er maar twee en die derde moet ik echt nog onder de knie krijgen, voor veel karweitjes.
Ik heb nu de 'opdracht' om iedere dag één of twee letters van het alfabet te maken. Goeie oefening.
Is niet het leukste maar misschien wel erg slim.
Wordt dus uitgebreid vervolgd.

Het is maar goed dat ik met de maand mei bij ben voor het project van de OLMC kan ik de tijd nemen om de letters en de etagère te maken.
Ik ga eens kijken wat de maand juni voor ons in petto heeft.


Groetjes Thea