woensdag 22 juli 2015

Dickens

Afgelopen zondag hebben we er weer aan zitten werken.
Het Dickens project.

Er zijn periode's dat we er gewoon niet toe komen, of er geen zin in hebben. Moet je ook nooit iets doen aan dat soort dingen, want dan gaat het mis.

We hebben zondag eens zitten rekenen, hoeveel vrije dagen er nog zijn tot de vakantie.
Klinkt heel royaal, dat realiseer ik me. Maar in het ploegenrooster van manlief zitten drie vrije dagen om er daarna weer vrolijk tegenaan te kunnen.

We hebben samen nu eens gekeken hoever we willen komen voor het eind van het jaar.
Klinkt ook royaal, maar eigenlijk beginnen we het ook wel een beetje zat te worden.
Er is heel veel materiaal in huis, dus gewoon doorgaan is geen enkel probleem, tenminste...........
Maar het dagelijks leven eist ook tijd op.

Zondag heb ik weer een popje aangekleed.
Deze keer zijn de kleuren wat vrolijker, maar die worden nog smerig gemaakt. Ook voor deze man heb ik nog geen haar op zijn hoofd gemaakt.
Dat doe ik bij alle popjes pas op het eind. Ook omdat het veel rommel geeft, en dat is er al genoeg tijdens het werken met het project.


De beiden handjes moest ik opnieuw maken, die waren gebroken........helaas.

Heel vervelend vind ik............ik trap er iedere keer weer in. Het patroontje zoeken en uitknippen op papier.
En inderdaad...............niet passen. Dus ook hier heb ik het jack drie keer moeten maken.
En ik ben het dan ook redelijk tot ernstig zat als het weer verkeerd gaat. De broek ging gewoon van zelf.

In het begin van de avond heb ik nog even de twee door ons gekochte kinderwagens bekleed.
Aangezien het toen allemaal niet het mooiste was, heb ik ze beiden weliswaar in een wat donkerder kleur bekleed, maar wel met zachte stof, een sjaal en een stukje van een sweater. Beiden ook nog een passende kleur laken erbij.

Bij deze wagen komt een gegoede familie. Die dames en heren die vroeger wel die lekkere boterhammen konden kopen en vervolgens langs de bedelaars liepen en hen niets gaven.
Zo'n stel. 

De andere is voor een minder bedeelde familie.

Niets geen bescherming tegen de zon, regen of sneeuw op de baby, of de moeder moest zelf bedenken dat ze er nog wel iets over de kap kon leggen, maar of dat zoiets er dan weer was??

Wat deze wagen dan wel weer heeft............een kap die kan kantelen.
Kan ook weer grote voordelen hebben toch?


De resultaten van mijn werkzaamheden van zondag.

Ik moet nog wel iets bedenken voor deze man, zijn houding, iets in zijn handen?
In ieder geval wordt het felrood nog smerig, maar waarvan??

Ik heb voor drie baby's de lijfjes klaar liggen, dus ik kan vooruit. Kinderwagens vullen.

Als je zegt dat je er samen aan werkt is het wel de bedoeling dat er ook vorderingen te zien zijn van het werk van manlief toch?
Die zijn er.

De steentjes van eierendozen zijn weer een stukje verder gekomen. Het huisje schiet op.
Het overzicht van beiden huizen naast elkaar.

De rechter buitenkant hoeft niet bewerkt te worden.
Er komt direct een smal huisje tegenaan. Dus dat scheelt bij het maken van de volgende.............maar eerst moet dit huisje af zijn.

Wordt vervolgd.

Groetjes Thea



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen